MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı maddi ve manevi tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, TBK'nun 355. maddesi gereği maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile eski malik arasında 22.05.2001 tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalı yeni malikin taşınmazı 30.09.2010 tarihinde satın aldığını ve süresinde ihtar çekip tahliye davası açtığını, mahkemece 03.04.2012 tarihinde tahliye kararı verildiğini, davalının kararı 16.4.2012 de icraya koyduğunu, 30.07.2012 günü tahliye için mecura gidildiğini ve davacının anahtarı 06.08.2012'de icra müdürlüğüne teslim ettiğini, tahliye kararının da onanarak kesinleştiğini, davalı yeni malikin kiralananı yandaki dükkanla birleştirip pimapen dükkanı açmak için tahliye davası açtığını ancak dükkan açmayıp 01.03.2014 tarihinde mecuru başkasına kiraladığını, davalının kendisine yazılı bir ihtarı da bulunmadığını, 25.08.2010 tarihinde komşu işyerinde patlama olduğunu o dönemde de kiraları yeni malike ödediğini ve kiralanandaki hasar yüzünden masraf yaptığını, 02.08.2012 tarihinde başka bir dükkanı aylık 750 TL bedelle kiraladığını, nakliye ve komisyon ücreti ödediğini, iş ve gelir kaybı olduğunu, yeni dükkana da tadilat yaptığını, son ödediği kiranın 520 TL olup, TBK 355 gereği bir yıllık kiradan az olmamak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.240 TL maddi tazminat ile müşteri ve itibar kaybettiğinden 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, kiralananla yandaki dükkan arasındaki duvarın kaldırılması halinde binanın yıkılacağından işyeri olarak kiralananı kullanamadığını ve davacıya teklifte bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davalının dükkanda yapacağı işe uygun olarak orta duvarı kaldırmasının binada yıkılma riski oluşturması nedeni ile orta duvarı kaldıramadığından ihtiyacı olan işte kullanamadığı ve tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere davalıya yeniden dükkanı kiralaması için teklifte bulunduğu ancak buna rağmen davalının dükkanı kiralamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-TBK'nun 355. maddesinde ''Kiraya veren, gereksinim amacıyla kiralananın boşaltılmasını sağladığında, haklı sebep olmaksızın, kiralananı üç yıl geçmedikçe eski
./..
kiracısından başkasına kiralayamaz. Kiraya veren, bu hükümlere aykırı davrandığı takdirde, eski kiracısına son kira yılında ödenmiş olan bir yıllık kira bedelinden az olmamak üzere tazminat ödemekle yükümlüdür '' düzenlemesi bulunmaktadır. Yasa maddesinde bahsedilen haklı sebep, kiracının kiralanandan tahliyesi sağlandıktan sonra üç yıl süreyle kiralananı başkalarına kiraya verme yasağının bir istisnasıdır. Mahkemenin haklı sebep olarak kabul ettiği kiralananın orta duvarı kaldırılamadığından ihtiyaçta kullanılamaması olgusu kiralayandan kaynaklanan bir sebep olup, kiracının kiralananı yeniden kiralamasına engel teşkil etmez. Kiracıdan kaynaklanan bir sebeple kiracının tekrar kiralamasının olanaksız hale gelmesi veya taşınmazın mücbir sebep sonucu kullanılamayacak derecede zarar görmesi durumunda T.B.K.nın 355. maddesinin kasteddiği anlamda bir haklı sebep bulunduğu kabul edilmelidir. Davalı kiralananı yeniden kiralamadan önce davacıya T.B.K.nın 355/2. maddesi hükmüne göre yazılı bildirim ile kiralama konusunda öncelik tanımadığından eski kiracısına son kira yılında ödenmiş olan bir yıllık kira bedelinden az olmamak üzere tazminata hükmetmek gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy