MAHKEMESİ: Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 11/11/2014
NUMARASI: 2014/240-2014/1108
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin kabulüne, kabul edilen asıl alacak üzerinden davalılar aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına, taşınmaz tahliye edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı kiracı İ.. M..'in temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalılardan kefil M.. M..'in temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında 15.11.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı borçlulardan M.. M.. kira sözleşmesini müşterek müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacı alacaklı, davalı kiracı şirket ve kefil aleyhine 09.12.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 2013 yılı Nisan ayından 2013 yılı Kasım ayına kadar aylık 1.760,00 TL'den toplam 14.080,00 TL kira bedelinin tahsilini istemiştir. Sözleşme tarihine göre uygulanması gereken ve kefalette şekil şartını düzenleyen B.K.nun 484.maddesi (TBK.583.md) hükmüne göre kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe kefalet geçerli olamaz. Müteselsil kefilin sorumluluğu kira sözleşmesinde belirtilen süre geçerlidir. Yenilenen dönemlerde de sorumlu tutulabilmesi için kefalet süresi ile kefil olunan miktarın açıkça kararlaştırılması gerekmektedir. Davacının dayandığı kira sözleşmesinde uzayan dönem için kefilin sorumlu olduğu süre ve kefalet miktarı açıkça kararlaştırılmadığına göre, yenilenen döneme ait kira parasından kefilin sorumlu tutulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan kiracı borçlu İ.. M..'in temyiz itirazlarının reddi ile adı geçen hakkında verilen kararın ONANMASINA, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan kefil borçlu M.. M..'in temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.