Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı ve davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili ile davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklanması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, hor kullanma tazminatı ve onarım süresi kira kaybı alacağı istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş, hükmün davacılar vekiline 14.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davacılar vekilinin yasal süre geçtikten sonra 25.12.2015 tarihinde kararı temyiz ettiği, başvurunun süresinde olmadığı belirtilerek, mahkemece 28.12.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine davacılar vekili tarafından temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar süresi içinde temyiz edilmiştir.
Davacılar vekilinin temyiz istemi mahkemece süre yönünden reddedilmiş ise de; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 29.12.2015 tarihinde davacılar vekiline tebliği üzerine davacılar vekilince katılma yoluyla 06.01.2016 tarihinde temyiz edilmiştir. Bu durumda davacıların katılma yoluyla temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 28.12.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına karar verilerek tarafların esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kiracının tüm, davacı kiraya verenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda 01.09.2009 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı iken, taşınmazın tahliye edilmesinden sonra mahkeme aracılığı ile yaptırılan tespitte belirlenen 374.168,83 TL hor kullanma tazminatı ve 113.280 TL 2 aylık onarım süresi kira bedeli olmak üzere toplam 487.448,83 TL tazminatın davalı kiracı şirket ve müteselsil kefillerden ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu kefiller hakkındaki davanın reddine ve davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilirken, davacının dava dilekçesindeki faiz istemi yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden hükmün faiz talebine yönelik olarak bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 2 No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.350 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 20.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy