MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi
İLK DRC. MHK. : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki asıl davada itirazın iptali, karşı davada tazmunat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm asıl davada davalılar - karşı davada davacılar ile asıl davada davacı - karşı davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz talebinde bulunan davalılar karşı davacılar vekili Avukat ... ile davacı karşı davalı vekili....'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı taşeron vekili asıl dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında “monorail sistemi” yapılması konusunda 05.11.2010 tarihli sözleşme akdedildiğini, işin geçici kabulünün yapıldığını, 04.02.2013 tarihli zeyilname uyarınca, bakiye 186.000 USD’lik ödeme için davalının ... ... Konutları A-3 Blok 1. kat 4 no.lu bağımsız bölüm tapusunu en geç 4 ay içerisinde devir ve tescil edeceğinin düzenlendiğini, ancak davalı tarafından tapu devri yapılmadığını, bu nedenle bakiye iş bedelinin ödenmesi için davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, ancak davalının icra takibine haksız şekilde itiraz ettiğini, bu nedenle itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı yüklenici vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; yapılan işin sözleşmeye ve projeye aykırı olduğunu, sistemin kullanılmadığını, işin kesin kabulünün yapılmadığını belirterek asıl davanın reddine karar verilmesini savunmuş; karşı davasında ise belirlenen eksik ve ayıplı işlerin giderim bedeli ile işin geç tesliminden kaynaklanan cezai şart alacağı için şimdilik 10.000 USD’nin tahsilini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; asıl davanın, asıl alacak 186.000 USD bakımından kabulüne, işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı bakımından reddine; karşı davanın imalattaki eksiklik ve ayıplara dayalı istemin reddine, işin 15 gün gecikmesi nedeniyle sözleşme hükümlerine göre günlüğü % 0,1 oranında cezai şart koşullarının oluştuğu, taleple bağlı kalınarak 10.000 USD’nin tahsiline dair karar verildiği, verilen kararın, taraf vekillerince istinaf edilmesi sonucunda istinaf mahkemesi tarafından başvurunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalılar- karşı davacılar vekilinin tüm, davacı – karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 4/5. maddesinde kararlaştırılan cezai şart, ifaya ekli cezai şart niteliğinde olup, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 179/2. maddesi uyarınca bu cezanın istenebilmesi için teslim anında talep hakkının saklı tutulması veya sözleşmede ihtirazı kayda gerek olmaksızın cezai şart talep edileceğine ilişkin bir hüküm bulunması gerekir. Söz konusu uyuşmazlığımızda, sözleşmenin 4/3. maddesi uyarınca işin 01.08.2011 tarihinde teslim edileceği belirtilmiş, 28.09.2011 tarihinde işin geçici kabulü yapılmış, geçici kabul itibar tarihi olarak 15.08.2011 tarihi gösterilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda teslim tarihi ile geçici kabul itibar tarihi arası için 15 günlük cezai şart hesabı yapılmış ve mahkemece taleple bağlı kalınarak cezai şart isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, davalı – karşı davacı tarafından geçici kabul tutanağı imzalanırken gecikmeye ilişkin herhangi bir çekince konulmadan işin teslim alındığı ve sözleşmede de aksine hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, karşı davada mahkemece cezai şart ile ilgili istemin de reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın belirtilen bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar– karşı davacılar vekilinin tüm, davacı – karşı davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davacı – karşı davalı yararına BOZULMASINA, 3.050,00TL duruşma vekalet ücretinin davalılar – karşı davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı – karşı davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcın talep halinde asıl davada davalılar - karşı davada davacılara iadesine, karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına, HMK 373/1 maddesi uyarınca davanın esası hakkında inceleme yapmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 07.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.