MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ: Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki asıl ve birleşen davada davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı idare vekili asıl dava dilekçesinde, davalı iş ortaklığı şirketler ile yapılan hizmet sözleşmesi kapsamında dava dışı 6 adet işçinin davacı kuruma yönelik ikame edilen davalarda ödenen 4 aylık işe başlatmama tazminatı, 4 aylık ücret tutarı ile yargılama gideri tutarının toplamı olan 166.568,72 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini; birleşen davada ise aynı işçiler için dava dışı SGK'ya ödenmek zorunda kalınan sigorta prim borcu, gecikme zammı ve idari para cezaları toplamı olan 40.897,13 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili ile ... vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince istinaf edilmiş, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince, dava dışı işçilerin açtıkları işe iade ve tazminat talepli davaların kabul edildiği, karara vaki istinaf üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin kesin nitelikli ilamı ile davacının geçici işçi olarak İl Özel İdaresinde çalıştırıldığı, bu dönem dışında ise kanunu dolanmak suretiyle Köylere Hizmet Götürme Birliği işçisi olarak veya alt işverenin nezdinde çalışıyormuş gibi gösterildiği, davacının aslında geçici işçi olmayıp belirsiz süreli iş sözleşmesi ile davalı ... yanında işçi olarak çalıştığı, kendisine yazılı fesih bildirimi yapılmadan iş sözleşmesinin feshedildiği, davacının Karaman İl Özel İdaresindeki işine iadesine ilişkin verilen kararın yerinde olduğu, işveren gibi görünen diğer davalı şirketler ile davalı ... arasında yapılmış bir sözleşme bulunmadığından işe iadenin sonuçlarından sorumlu tutulmaları hatalı ise de davalı şirketler tarafından istinaf isteminde bulunulmadığı" şeklinde karar verildiği, kesinleşmiş yargı kararı ile davalı iş ortaklığına dava dışı işçilere yönelik ödenen işçilik alacakları ile sigorta borçları yönünden husumet yöneltilemeyeceği, dava dışı işçilerin ikame ettiği davalardaki hükümlerin dava açısından maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırılması ile asıl ve birleşen davaların reddine; davacı vekilinin katılma yoluyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.
1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2)Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
24 Aralık 2017 tarihli 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 126.maddesine eklenen ‘Ek madde 21:Kamu kurum ve kuruluşlarında istihdam edilen işçilere 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesi uyarınca yapılan ödemeler rücu edilemez.’ şeklindedir. Bu maddesiye istinaden davacının rücu talep edemeyeceği açık olup Bölge Adliye Mahkemesince, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, ancak sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün GEREKÇESİ DEĞİŞTİRİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.