MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
İcra ve İflas Kanunu’nun 287. maddesinde konkordato talebi üzerine mahkemece, borçlunun mal varlığının muhafazası için gerekli gördüğü bütün tedbirlerin alınacağı, aynı maddenin son fıkrasında ise bu tedbirlere karşı kanun yoluna başvurulamayacağı hususu yer almıştır.
Davacı vekili tarafından takasa itiraz niteliğinde açılan dava, konkordato tedbirlerine ilişkin olup temyizi kabil değildir.
Temyiz dilekçesi kesin bir karara ilişkin olarak verilirse kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Temyiz edilen kararın kesin olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince red kararı verilmeden dosya Yargıtaya gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih ve 1989/3 Esas 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebilir. Bu içtihadı birleştirme kararı HUMK hükümleri nedeniyle verilmiş olsa da benzer düzenlemeler nedeniyle HMK hükümlerine göre temyiz yönünden de uygulanması gerektiğinden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy