MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/382 E., 2025/520 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2019/410 E., 2022/683 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında "... Mall AVM ve Otel Projesi Seramik Cephe Yapımına İlişkin" taşeronluk sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 6. maddesi göre işin metrajının 5000 m², iş bedelinin 31 USD/m² olarak belirlendiğini, davacının davalı yana 6350 m² iş yaptığını, bu hususun proje ile sabit olduğunu, yapılan iş bedelinin eksik ödendiğini, ayrıca işin ifası sırasında davalı yükümlülüğü kapsamında olan iskele kurulumuna ait işin müvekkiline yaptırıldığını, bu işin toplam metrajının yaklaşık 1000 m² olup, proje üzerinden hesabı gerektiğini, anılan sözleşme dışı işin değerinin 5 USD/m² olduğunu, bunun dışında işçilik ödemelerinin davalı tarafından yapılması gerekirken davalının kusuru nedeni ile gecikilmesi, işçilere iş yaptırılmaması nedeni ile müvekkili tarafından ödenen ekstra işçilik ödemeleri yönünden de davacıya ödemede bulunulmadığını, belirtilen nedenlerle fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, belirsiz alacaklarının tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin davacının projeyi inceleyerek seramik cephe işinin 10 işçi ile 4,5 ayda tamamlanacağı ve proje kapsamında seramik + alt taşıyıcı + taş yünü + taş altı yatay profilleri ile klipslerin silikonlanması ve seramikların projeye uygun satılması işinin 31 USD/m² bedelle yapılması konusunda teklifte bulunması üzerine bu bedel ve şartlar üzerinden davacı ile götürü bedel üzerinden taşeronluk sözleşmesi imzaladığını, işin bedelinin 155.000,00 USD olduğunu, buna rağmen davacının işi tamamlamadan işyerinden kaçtığını, eksik ödeme iddiasının doğru olmadığını, cephe iskele kurum işinin müvekkilinin sorumluluğunda olmadığını, asıl işveren tarafından bu alanda faaliyet gösteren yerel bir firmaya kurdurulduğunu, gerekli hallerde asma iskele kurulumunun ise davacı taşeronun yükümlülüğünde olduğunu, davacının işi süresinde bitiremeyeceğinin anlaşılması nedeniyle işin bir kısmının asıl yüklenici Kayı inşaat tarafından yaptırılarak müvekkilinin hakedişlerinden kesildiğini, müvekkilinin davacıya iş bedelinin de üstünde ödeme yapmak durumunda kaldığını, davacı ile anlaşma sağlanmaya çalışılmasına rağmen mail yazışmaları ile davacının sözleşmeye aykırı taleplerde bulunduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki 13.08.2014 tarihli sözleşme ile davacının seramik cephe yapım işini sözleşmedeki götürü fiyat bedeli ile üstlendiği, davacının cephe iskelesi kurduğunu, işçilerine fazla ödeme yaptığını ve sözleşmedeki metrajdan fazla metrajda iş yaptığını ispatlayamadığı gibi bunları yapmış olsa bile sözleşmeye göre davalının fazla mesai ücretlerini ve asma iskele kurulumu için davacıdan ayrıca bir ücret talep edemeyeceğinin anlaşıldığı, ayrıca taraflar arasındaki sözleşme götürü usulle düzenlenmiş olup sözleşmeye göre metraj artışı olması halinde davacının davalıdan fiyat farkı talep edemeyeceğinin kararlaştırıldığı, taraflar tacir olup imzalarına havi sözleşmenin her iki tarafı da bağlayacağının tartışmasız olduğu, dolayısıyla davacının davalıdan talep edebileceği bir alacak bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde, sözleşmenin götürü usulü olmadığını, kaldı ki yapılan ekstra işlerin sözleşme kapsamında değil ayrıca yapıldığını, işçilere fazla para ödenmesi, iskele kurulması ve daha fazla metrekare iş yapılması sözleşme kapsamında değil ayrıca talep edilerek yaptırılan ekstra işler olduğunu, işçilere fazla para ödendiği, iskele kurulduğu ve daha fazla metrekare iş yapıldığının dosya kapsamında sabit olduğunu, dosyaya sunulan projede işin 6.350 m² olduğunun açıkça görüldüğünü, bu konuda hükme esas alınan rapora yapılan itirazlarının dikkate alınmadığını, proje incelenmeksizin rapor düzenlendiğini ve bu raporun hükme esas alındığını, eksik incelemeyle hüküm kurulduğunu, dava dilekçesi ekinde sundukları yevmiye listesinden ekstra işçi ödemesi yapıldığının açıkça görüldüğünü, dosyada dinlenen tanık anlatımlarında da dava konusu işin ve ekstra yapılan işlerin bitirilerek ayıpsız olarak teslim edildiğinin sabit olduğunu, mahkemenin bu hususların ispatlanamadığı kanaatinin hatalı olduğunu, müvekkiline yapıldığı kabul edilen ödemenin tamamen davalının defterlerine dayalı olarak yapılmış bir tespit olduğunu, ancak bu ödemelerin yapıldığına ilişkin dosyada dekont, banka dekontu veya ödeme makbuzu bulunmadığını, davalının defterinde sözleşmede yapılan işlerin gösterilmediğini, bu bakımdan bu miktarda müvekkiline ödeme yapılmadığını beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan fazladan yapılan işin bedelinin ve işçilik ödemelerinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.04.2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.