MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2021/221 E., 2024/1423 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI: 2017/748 E., 2019/811 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin mahiyetten reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirket ile Iğdır ilinde 2 adet hudut karakol inşası ile altyapı ve çevre düzenleme inşaat işi için 20.06.2011 tarihli sözleşme akdedildiğini, 24.06.2011 tarihinde yer teslimi yapılarak imalatların başladığını, sözleşmeye göre işin bitim tarihinin 04.11.2012 iken makam onayı ile 147 günlük süre uzatımı verilerek iş bitim tarihinin 30.07.2013 olarak belirlendiğini, müşavir firmanın yaptığı inceleme sonucunda 11.03.2013 tarihi itibari ile işin fiziki gerçekleşme oranının % 39,17 olduğu, onaylı iş programına göre çok geride kaldığının tespit edildiğini, müşavir firmanın yaptığı uyarıya rağmen davalı şirketin önlem almadığını, müvekkili idare tarafından yapılan kontrolde de gerekli önlemlerin alınmadığı, ekip ve ekipman sayısının yetersiz olduğu, iş programına göre inşaat seviyesinin geride olduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine idare tarafından Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 47. maddesi uyarınca on gün içinde işin bitirilmesine yönelik gerekli ekip, ekipman ve tedbirlerin alınarak imalatın yapılması için 22.03.2013 tarihinde noterden ihtarname düzenlendiğini, verilen 10 gün sonunda müşavir firma personeli tarafından 03.04.2013 tarihinde yapılan kontrolde davalı tarafından işin yürütülmesine yönelik hiçbir çalışmanın olmadığının tespit edildiğini, 05.11.2012 tarihli 7 no'lu hakediş seviyesi olan % 39,17 de fiziki ilerlemenin kaldığının görüldüğünü, işin süre sonu itibari ile yapılmasının mümkün olamayacağı kanaatine varılarak sözleşmenin feshe yönelik 25 ve 27. maddeleri ile YİGŞ'nin 47. maddesi uyarınca 10.04.2013 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, müşavir firma tarafından fesih kesin hesabı için yapılan çağrıya rağmen yüklenici firmanın geri dönüş ve bildirim yapmadığını, bunun üzerine müşavir firmanın fesih kesin hesap raporunun 05.01.2016 tarihinde onaylandığını, buna göre KDV dahil 675.200,91 TL davalıya fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, idare alacağının tahsili için davalı şirketin iflasına karar verilmesi sebebi ile iflas idaresine yapılan başvurunun reddedildiğini, bu sebep ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 675.200,91 TL alacağın en yüksek ticari reeskont faizi ile birlikte iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... idaresi vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından 10.04.2014 tarihinde iflasına karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, davacının iflas masasına yaptığı alacak başvurusunun, alacağın yargılamayı gerektirdiği düşüncesi ile reddedildiğini, davacı idarenin 14.06.2017 tarihli 1.000.000,00 TL bedelli teminat mektubunu tahsil ettiğini, feshin haksız olması halinde buna ilişkin haklarını saklı tuttuklarını, alacağın varlığının ispatı gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile idare tarafından verilen sürede de işin tamamlanmadığı, buna göre sözleşme ve eki niteliğindeki YİGŞ'ne göre feshin haklı olduğu, müşavir firma tarafından fesih kesin hesap çalışmalarına katılması hususunun davalı firmaya ihtar edildiği, davalı firmanın katılmaması üzerine hazırlanan fesih kesin hesap raporunun idare tarafından onaylandığı, davalı yüklenicinin kesin hesaba YİGŞ'nin 40/4 maddesi uyarınca 60 günlük sürede itirazının olmadığı, yüklenici firmaya 05.11.2012 tarihli 7 no'lu hakedişe göre toplam ödenen hakediş miktarının 6.208.507,76 TL olduğu, fesih kesin hesabına göre davalı yüklenicinin toplam hakediş miktarının 5.664.153,12 TL olarak belirlendiği, buna göre davalıya KDV dahil 675.200,91 TL fazla ödeme yapıldığının bilirkişi raporunda hesaplandığı, davacı idarenin 14.06.2011 tarihli 1.000.000,00 TL bedelli teminat mektubunu tahsil ettiği anlaşılmış ise de YİGŞ' nin 47/10 maddesi uyarınca gelir kaydedilen kesin teminatın yüklenicinin borcuna mahsup edilemeyeceği, buna göre davacı idarenin 675.200,91 TL tutarındaki alacağını iflas masasına kaydının gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 675.200,91 TL'nin müflis Gestaş İnşaat Tic. San. A.Ş. İflas Masasına kaydına, davacı idare her ne kadar davasını ıslah ederek talebini 754.133,77 TL'ye yükseltmiş ise de, ıslah talebinin 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 07.11.2019 tarihinde yapıldığı, kayıt kabul davasında bu şekilde ıslahın mümkün olmadığı gerekçesiyle bu yöndeki talebinin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... idaresi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı ... idaresi vekili temyiz dilekçesinde;
İflasın kamusal niteliğinin göz önünde tutulmadığını, alacağın ispatlanamadığını, feshin haksız olduğunu, fesih hakedişinde müflis şirketin imzasının bulunmadığını, bilirkişi raporlarına yönelik itirazların dikkate alınmadığını, tazmin edilen teminat mektubu tutarının mahsup edilmediğini beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle oluşan alacağın davalının iflas masasına kaydı istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı ... idaresi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,
Temyiz harcı davalı tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.