(647 S. K. m. 4)
Dava: Müdahalesi men edilen yere tekrar tecavüz etmek suretiyle 5917 sayılı Kanuna muhalefetten sanık (A) hakkında yapılan duruşma sonunda; suçu usulen sabit olduğundan adı geçen kanunun 7 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddelerine tevfikan binikiyüz lira ağır para cezasiyle mahkumiyetine dair Kaynarca Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 6.7.1973 tarihli hükmün temyizen tetkiki mahalli C. Savcılığı ile sanık taraflarından istenilmiş ve sanık tarafından para depo edilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı Yüksek Makamı'ndan onama isteyen 10.11.1973 tarihli tebliğname ile 19.11.1973 gününde daireye verilmekle okunarak gereği düşünülüp görüşüldü:
Karar: 1 - Men kararının yerinde infazından ve taşınmaz malın zilyedine tesliminden sonra, sanığın aynı yeri sürmek suretiyle tecavüzde bulunduğuna dair 21.12.1971 günlü 2. tecavüz tutanağı mümzileri ve savunmaya göre bu tecavüze ait varsa görgü tanıklarının çağırılıp dinlenmeleri gerekirken gerekli görülmemesi,
2 - Kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde bir gerekçe gösterilmiş ise de, bu gerekçe 647 sayılı Kanunun 4. maddesinde yazılı kanuni gerekçe olup ayrıca teşdit ve takdir nedeni gösterilmeyerek suç tarihinde mer'i 647 sayılı Kanunun 4. maddesinde yazılı aşağı haddin üstünde bir ölçü kullanılarak hapis cezasının paraya çevrilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ile C. Savcısının temyiz itirazları yerinde olduğundan tebliğnamedeki onama isteğinin reddiyle hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine 27.11.1973 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy