(765 S. K. m. 62, 492, 522, 525) (1086 S. K. m. 427)
Orman İdaresi tarafından yol kenarına istif edilmiş olarak bırakılan ağaçları arabalarına doldurup götürmek suretiyle hırsızlık yapmaya tam derecede teşebbüsten sanık H.C. ve A.A. haklarında yapılan duruşma sonunda, Suçları usulen sabit olduğundan TCK. nun 492/8, 62, 522, 525. maddelerine tevfikan beşer ay onar gün hapislerine ve cezaları kadar genel güvenlik gözetimi altında bulundurulmalarına, sanıkların eylemi suç tarihi itibariyle 1803 sayılı Af Yasasının 2/B ve A. bendi kapsamına girdiğinden kamu davasının ortadan kaldırılmasına ve müdahilin tazminat hakkının mahfuz tutulmasına ve ancak sanıklarda yakalanan ve sanıklara ait olduğu anlaşılan ve dosya içinde mevcut 09.08.1973 tarihli takdiri kıymet tutanağında cinsi yazılı tek atlı araba ve bir adet kısrağın aynen veya paraya çevrilmiş ise takdir edilen kıymet miktarının sanıklara iadesine dair Akhisar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.1974 tarihli hükmün temyizen tetkiki müdahil Orman İdaresi vekili tarafından istenmiş ve para depo edilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığı yüksek makamından onama isteyen 13.09.1974 tarihli tebliğname ile 18.09.1974 gününde daireye verilmekle okunarak gereği görüşüldü:
Dosya içindeki 09.08.1973 tarihli takdiri kıymet tutanağına göre, sahibine iadesine karar verilen kısrak ve arabanın birlikteki değeri iki bin lirayı geçmediği ve HUMK. nun 427. maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.1974 tarih ve 155/289 sayılı kararına göre bir malın cürüm irtikabın da kullanılması nedeniyle zor alımına veya cürümle ilgisi görülmemesi yahut Af sebebiyle kamu davasının ortadan kaldırılması gibi sebeplerle sahibine iadesine dair mahkemece ittihaz olunan kararlarının temyiz kabiliyeti bulunmadığı cihetle, tebliğnamedeki onama düşüncesiyle müdahilin temyiz isteğinin REDDİNE ve depo parasının geri verilmesine 30.09.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy