(1803 S. K. m. 1, 6) (1412 S. K. m. 343, 402) (765 S. K. m. 77)
Muhtelif yağma suçlarından dolayı içtimaen 36 sene ağır hapse hükümlü N. T. un cezaları üzerinde ayrı ayrı 1803 Sayılı Kanunla indirim yapıldıktan sonra, toplam 20 sene, 40 ay ağır hapsin infazına dair İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 3.3.1975 tarihli karara vukubulan itirazın reddine ilişkin Manisa Ağır Ceza Mahkemesince ittihaz olunan 7.3.1975 günlü kararın (adı geçenin hükümlü bulunduğu beş ayrı suçtan (ki her biri 16 sene 8 ay ağır hapistir) 1803 Sayılı Kanunun 1/c maddesiyle 12 şer yıl indirildikten sonra, toplam ceza miktarı 20 sene 40 aydan; bu kerre anılan kanunun 6. maddesinin 2. fıkrası hükmüne tevfikan 12 yıl indirilerek, 8 sene 40 ay ağır hapsin infazına karar verileceği yerde, indirim yapılmaksızın, 20 sene 40 ay ağır hapsin infazına karar ittihazında isabet görülmemiş olduğundan bahisle C.M.U. K.nun 343. maddesi gereğince) bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 3.4.1975 günlü ve 12830 sayılı yazılı emirlerine atfen C. Başsavcılığı Makamının 7.4.1975 günlü ve 281 sayılı ihbarnamesiyle istenilmiş ve dosya 9.4.1975 gününde daireye gönderilmiş olmakla okunarak gereği düşünülüp görüşüldü:
Bir suçlu hakkında 1803 Sayılı Af Yasasının 6. maddesi 2. fıkrasının uygulanabilmesi için, aynı maddenin 3. fıkrasında açıklandığı üzere Af Kanunu hükümlerinden yararlandığı halde mahkumiyetlerinin toplamı T.C.K.nun 77. maddesinde belli edilen miktarlara ulaşamaması ve bu nedenlerle 2. fıkrada öngörülen indirimlerden yararlanmamış olması icap etmekte ve 3. fıkrada açıklandığı gibi toplam ceza miktarının 24 yıl ağır hapis cezasının üstüne çıkması gerekmektedir. Halbuki beş ayrı yağma suçundan içtimaen 36 yıl ağır hapis cezasına hükümlü N. T. un bu cezası, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesince C.M.U. K.nun 402. maddesi ve Anayasa Mahkemesinin 28.1.1975 tarih ve 56/8 sayılı kararı uyarınca 1803 Sayılı Af Yasasının 6. maddesinin 1. fıkrasından yararlandırılarak 20 yıl 40 ay ağır hapis cezasına indirilmiş ve adı geçen yasanın 3. fıkrasında öngörülen azami miktarın altına düştüğü için artık bu maddenin 2. fıkrasının yeniden uygulanma olanağı kalmamıştır.
Bu nedenle yazılı emre atfen tebliğnamede belirlenen istek yukarıda açıklanan nedenlere göre varit görülmediğinden REDDİNE, 11.04.1975 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy