(765 S. K. m. 342) (6762 S. K. m. 688)
Dava: (C)nin imzasını taklit ederek sahte bono tanzim etmekten sanık (M) hakkında yapılan duruşma sonunda; suçu usulen sabit olduğundan hareketine uyan T.C.K.nun 342/1, 59. maddelerine tevfikan ve neticeden bir sene sekiz ay ağır hapsine dair (İstanbul 1. Ceza Mahkemesi)nden verilen 19.10.1976 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı yüksek makamından onama isteyen 23.11.1976 tarihli tebliğname ile 29.11.1976 gününde daireye gönderilmekle ittihaz olunan karar açıkça tefhim edildi.
Karar: Sahteliği iddia edilen resmi senedin arkasına verilen (İstanbul Fatih 2. Bölge Tapu sicilliğinin 5.10.1972 tarih ve 13-812 yevmiye sayılı ipoteğin karşılığıdır. Bono ayrı bir borç değildir, teminat karşılığıdır) şeklindeki meşruhat ile söz konusu bononun Türk Ticaret Kanununun 688. maddesinde yazılı koşulları ve binnetice tedavül kabiliyetini kaybettiği şu suretle adi senet niteliğine dönüştüğü gözetilmeden yazılı madde ile hüküm tesisi,
Sanık savunmalarında, alacağı olan 24.000 lira karşılığında müştekiden aldığı onbir adet bononun üzerindeki yazıların kendisine ait olduğunu ve borcuna karşı (Ş)ye ciro ettiğini ve ahdeliği ileri sürülen 30.7.1973 tanzim 5.9.1974 vade tarihli ikibin liralık bonodaki yazıların ve ciro imzasının kendisine ait olmadığını bildirmiş olmasına ve bilgilerine baş vurulan tanıklardan (H) bonoları sanıktan alıp (A)ya tahsil için vermiş olduğunu, tanık (A) da söz konusu bonoları bankaya tahsile vererek sahte bono hariç, diğerlerini tamamen tahsil ettiğini beyan etmiş olmaları karşısında, savunmanın doğruluk derecesinin tespiti yönünden söz konusu sahte bono üzerinde ve arkasındaki yazı ve (M) imzasının sanığın eli mahsulü olup olmadığının istiktap yapılarak açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre delillerin birlikte incelenmesi gerekirken, inkarına rağmen karar yerinde senetteki ciro yazısının ve imzanın kendisine aidiyetinin sanık tarafından kabul edildiği ileri sürülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık vekilinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü itirazlar bu itibarla varit bulunmuş olduğundan tebliğnamedeki onama isteğine iştirak edilmeyerek hükmün yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA ve depo parasının geri verilmesine 30.12.1976 taihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy