(765 S. K. m. 72, 513/3, 516, 522) (647 S. K. m. 4, 5, 6)
Dava: Eyüp ile ortaklaşa yararlandıkları su çarkını kırmaktan ve bu suretle suyu kesilen kavak ağaçlarının kurumasına neden olmaktan sanık Muharrem hakkında yapılan duruşma sonunda : Suçları usulen sabit olduğundan TCK.nun 516/ilk- 5, 522, 72; 647 sayılı Yasanın 4 -6. maddelerine tevfikan binonbeş lira ağır para cezasiyle mahkumiyetine ve cezasının ertelenmesine dair (Divriği Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 7.7.1977 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık tarafından istenilmiş ve para depo edilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı yüksek makamından bozma isteyen 30.9.1977 tarihli tebliğname ile 4.10.1977 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği düşünülüp görüşüldü:
Karar: Nası ızrar suçu bir kimsenin her ne suretle olursa olsun başkasına ait menkul veya gayrimenkul malını tahrip veya imha veya bozma, bunlara zarar verme kast ve iradesiyle işlenen suçlarda bahse konu olur.
Bu suçun gerçekleşmesinde fiilin zarar vermek amacıyla işlenmesinden başka zarar verilen şeyin de diğerine ait olması lazımdır. Olayda müdahil ve sanığın ortaklaşa yararlandıkları anlaşılan akan su yolunun sanık tarafından yalnız kendisinin yararlanması amacıyla tarlasına çevirmesinde bu suç unsurlarının ne surette gerçekleştiği açıklanmadan sanığın eyleminin TCK.nun 513.maddesinin son fıkrasının uygulanma olanağı bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazlarıyle tebliğnamedeki bozma düşüncesi bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ve depo parasının geri verilmesine 10.10.1977 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy