(765 S. K. m. 193, 308, 516)
Dava: (C)nin avlusunun kapı kilidini ve sövesini kırmak suretiyle ızrardan, gündüzün mesken masuniyetini ihlalden ve kendiliğinden hakalmaktan sanık (Y) hakkında yapılan duruşma sonunda: Suçları usulen sabit olduğundan TCK.nun 193/1, 308/1, 516/ilk, 522, 543 sayılı yasanın 2 ve 647 sayılı yasanın 4. maddelerine tevfikan ve içtimaen 860 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Karaman Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 22.9.1977 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık tarafından istenilmiş ve para depo edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı yüksek makamından onama isteyen 1.11.1977 tarihli tebliğname ile 7.11.1977 gününde daireye gönderilmekle okunarak gereği düşünülüp görüşüldü :
Karar: Sanık (Y)nin müşterek murislerden kalmış olan ve o sırada müştekinin muhafaza altında bulundurduğu avlusuna girip kilidini kırmış olması, iddia eylediği bir hakkın istihsaline matuf eşya üzerinde kuvvet sarfıyla kendiliğinden hak alma niteliğinde bulunduğu ve dolayısıyla hakkında TCK.nun 308. maddesinin uygulanmasıyla yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK.nun 516/ilk ve 193/1. maddeleriyle cezalandırılmasına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün bu nedenle BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 11.11.1977 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy