(765 S. K. m. 491)
Dava: Nakledilmek üzere biçilmiş olan otların çalınmasında TCK.'nun 492.maddesinin 8 sayılı bendinin uygulama olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Ancak ;
Karar: Bir şeyin umumunun tekafülü altında bulunduğunun kabulü için o şeyin umuma açık bir mahalde umumun tekafülüne arz edilmiş olmakla beraber mahafazası için ayrıca bir tedbire müracaat edilmemiş bulunması ve eşyanın umumun tekafülün arz edilmiş olup olmadığının tayininde de tahsis ve istamili şekline veya bu hususta devamlı örf ve adetin bulunup bulunmadığına bakılması gerekir.
Sanığın kendi çayırından biçtiği ve nakletmek için demet haline getirmiş bulunduğu otlar için bu şartların gerçekleşmediği ve bu nedenle TCK.nun 491. maddesinin ilk fıkrasının uygulanması gerektiği düşünülmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki bozma düşüncesi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine 8.2.1977 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy