(765 S. K. m. 5, 10)
Dava: Silahlı gasptan sanık ve tutuklu İlhan hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine dair (Sarıkaya ikinci Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 24.11.1982 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık vekili tarafından istenilmiş ve para depo edilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı Yüksek Makamından onama isteyen 18.1.1983 tarihli tebliğname ile 24.1.1983 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Mahkemece oluşa uygun olarak sanık İlhan'ın arkadaşlarıyla yükletilen yağma suçunu yüzlerine naylon çorapları geçirmek suretiyle kıyafetlerini değiştirerek işledikleri kabul edilmesine göre adı geçen sanık hakkında TCK.nun 497. maddesinin 2. fıkrası yerine, 1. fıkrasının uygulanmasındaki olay sırasında otomobil kullandığı anlaşılan sanık hakkında 6085 sayılı kanunun 60/E maddesinin uygulyanması yönünden sürücü ehliyetnamesinin araştırılmamasındaki ve yağma olunan paranın (38.700 Norveç Kronu'nun ) değeri pek fahiş olduğu halde anılan kanunun 522. maddesi uyarınca cezanın artırılmamamsındaki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından, sanıktan alınmasına karar verilen ve fakat miktarı kararda gösterilmemiş bulunan yargılama giderinin CMUK.nun 406. maddesi gereğince mahkeme reisi tarafından sonradan tayini mümkün olduğundan bu hususlar bozma nedeni sayılmamış, soruşturma aşamalarında toplanıp hüküm yerinde açıklanarak tartışılan deliller anılan suçun sanık tarafından işlendiğini kabule yeterli bulunmuş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, takdiri hafifletici nedenin varlığı takdir kılınmış ve yapılan uygulamada tenkit edilen ve aşağıda gösterilen bozma nedenleri dışında kanunlara uymayan bir yön görülmemiştir. Ancak :
İncelenen dosyadan; sanık İlhan'ın Türk Vatandaşı olan öteki sanık Ender ile birlikte Norveç Sendefford Kenti'ndeki Sipera Bankası'na gidip vezne memuresini silahla tehdit ederek 38.700 Norveç Kronu'nu aldıkları, bu yerde yakalanan sanık Ender'in Norveç Mahkemesi'nce Norveç Ceza Kanununun 166, 168. maddeleri uyarınca üç sene hapis cezasına, olaydan sonra kaçıp yurduna dönen sanık ilhan'ın ise Türk Mahkemesince TCK.nun 497/1, 59. maddeleriyle 12 sene 6 ay ağır hapis cezasına mahkum oldukları anlaşılmış ve böylece sanık Ender'e Norveç ve sanık İlhan'a da Türk Kanunlarıyla farklı cezalar tayin edilmiş bulunmaktadır.
Bu durum karşısında sanık hakkında uygulanması gereken kanunu tayin etmek gerekmektedir.
Yabancı memlekette suç işleyen Türkler hakkında uygulanacak kanunu tayin eden TCK.nun 5. maddesinin 1. fıkrasında "Bir Türk 4. maddede yazılı cürümlerden başka Türk Kanunlarına göre aşağı haddi üç seneden eksik olmayan şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezayı müstelzim cürmü, yabancı memlekette işlediği ve kendisi Türkiye'de bulunduğu takdirde Türk Kanunlarına göre cezalandırılır" denildikten sonra son fıkrasında "Mağdurun yabancı olması halinde fiilin, işlendiği mahal kanunlarında da cezayı müstelzim olması, gerektiği belirtilmiştir.
Yukarıda yapılan açıklamalara nazaran anılan maddenin 1. fıkrası yabancı memlekette yabancı aleyhine suç işleyen Türk'ün Türk Kanunlarına göre cezalandırılması ilkesini getirmiş ve son fıkrasında buna istisna teşkil eden hali belirtmiştir.
Bu hale göre yabancı memlekette biri yabancı aleyhine suç işleyen Türk'ün cezalandırılabilmesi için o fiilin işlendiği mahalde cezayı müstelzim olması şarttır. Bu açıklamaların ışığı altında şu sonuca varmak lazımdır. Bir Türk yabancı memlekette bir yabancı aleyhine suç işlediği ve kendisi Türkiye'de bulunduğu takdirde Türk Kanunlarına göre cezalandırılacaktır. Ancak :
1 - Bu fiil yabancı memleket kanunlarında cezayı müstelzim değilse sanık hakkında ceza tayin edilemeyecektir.
2 - Sanık hakkında cezası hafif olan memleketin kanunu uygulanacaktır. Yani Türk mahkemeleri bu gibi sanık hakkında yabancı memleket kanununda gösterilen cezadan fazla ceza hükmedemeyeceklerdir. Bu husus Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.5.1982 gün ve 1982/195 sayılı kararında da açık olarak kabul edilmiş bulunmaktadır.
Olayımıza gelince : sanık İlhan arkadaşı Ender ile birlikte Norveç'te yabancı banka aleyhine gasp suçunu işlediğine ve arkadaşı bu memleketin ceza kanununun 166, 168. maddelerine göre mahkum edildiğine göre sanık İlhan hakkında da aynı hükümlerin uygulanmasında ve anılan maddelerde yazılı cezaların tayininde zorunluluk vardır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle hüküm kanuna aykırı ve sanık İlhan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 22.2.1983 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy