(765 S. K. m. 491)
Dava: Dolandırıcılıktan sanık Kamran hakkında yapılan duruşma sonunda, mahkumiyetine dair (Beyoğlu İkinci Asliye Ceza Mahkemesi')nden verilen 3.12.1981 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık tarafından istenilmiş ve para depo edilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı Yüksek Makamından onama isteyen 22.6.1982 tarihli tebliğname ile 28.6.1982 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanığın eylemi, 3000 Dolar'ı banka veznesinde bozdurmak için orada bulunan mağdurdan almak ve mağdurun su içmek amacıyla bir ara olay yerinden ayrılmasından yararlanarak oradan uzaklaşmasından ibaret bulunmasına, mağdurun gözaltında tuttuğu sanığa paranın fer'i zilyetliğini tam olarak aktarmamasına ve aynı nedenle hile ve sania kullanılarak mağdurun iradesi üzerinde bir etkide bulunulmadığının anlaşılmasına göre, eylemin hırsızlık olduğu düşünülmeden dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz isteği olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sonuç: Dosya ve duruşma tutunağı içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli delillere, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık Kamran'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, depo parasının gelir yazılmasına 16.11.1982 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy