(765 S. K. m. 33, 55, 81, 497) (1412 S. K. m. 254)
Dava: Gasptan sanık ve tutuklu Kenan hakkında yapılan duruşma sonunda, TCK.nun 497/1, 55/3, 81/2. maddeleri gereğince 10 yıl 1 ay 5 gün ağır hapsine ve hakkında TCK. nun 33. maddesinin tatbikine dair, (Tokat Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 9.10.1986 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan onama isteyen 22.12.1986 tarihli tebliğname ile 29.12.1986 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak :
Sanık yükletilen zorla yağma cürmünü işlemediğini, fakat mağdur küçükten parayı alıp kaçtığını ve böylece hırsızlık suçunu işlediğini aşamalarında değişmeyen savunmalarında kabul etmiştir.
Mağdur küçük ise, jilet tehdidiyle ve şiddet kullanılarak suçun işlendiğini ileri sürmüştür.
Zarar gören şikayetçi ise, özellikle duruşmada mağdurun ilk yakınmasında şiddetten söz etmediğini ve fakat daha sonraki anlatımlarında olasılıkla çevresinin etkisi altında kalarak şiddetten söz etmeye başladığını belirtmiştir.
Mahkeme ise, "iş sahibi olan bir kişinin korkarak sonradan ifade değiştirdiği ve samimi olmadığı" ve "yaşı nedeniyle başkalarını suçlamak, kötülemek durumunda olmayan ve aşamalarda anlatımını değiştirmeyen küçüğün içten olduğu" varsayımına dayanılarak hüküm kurmuştur.
Oysa mahkemenin ileri sürdüğü gerekçe kadar kaptırdığı parasının sorumluluğundan kurtulmak isteyen küçüğün abartılı suçlamalara da yönelebileceği açıktır.
Belirtilen nedenlerle, somut olaya ve olayda yer alan kişilerin kişilik ve nitelikelerin göre kanıtları ve olasılıkları bir bütün olarak değerlendirilecek yerde tek bir varsayımdan yola çıkılarak hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşüncenin reddi ile hükmün BOZULMASINA 9.1.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy