(765 S. K. m. 80, 491, 492)
Dava: Hırsızlıktan sanık Oktay, Ünal ve Cevat haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine dair, (Çorlu Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 12.11.1987 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık Oktay vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan bozma isteyen 19.10.1988 tarihli tebliğname ile 24.10.1988 tarihinde daireye gönderilmekle okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, kanıtlara ve gerekçeye göre eylemlerin kanıtlanmasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak, sanık Oktay'ın hükmü temyiz etmeyen sanıklardan Cevat ile birlikte aynı mağdura karşı ilk hırsızlık suçunu işleyip bitirdikten kısa süre sonra aynı sanıkların ikinci kez Ünal'ı da alarak hırsızlık cürmüne eksik kalkışmada bulundukları anlaşılmıştır.
Yerel mahkeme, sanıklar hakkında toplu olarak işlenen hırsızlık cürmüne göre hüküm kurmuştur.
Oysa, sanık Ünal'ın eylemi yanlızca eksik kalkışma aşamasında kalan toplu hırsızlığa kalkışmaktan; öbür sanıkların eylemleri ise toplu olmayan ve fakat tamamlanan ilk hırsızlık ile eksik kalkışma aşamasında kalan son hırsızlık eylemlerini ve dolayısıyla teselsül eden hırsızlık cürümlerini işlemekten ibarettir.
Bu durumda, Türk Ceza Yasasının 80. maddesinin uygulama sırası içinde ceza açısından en ağır sonucu doğuran eyleme dönük olması gerektiği ve dolayısıyla sanık Oktay'ın eyleminin Türk Ceza Yasasının 492/1, 80. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanıklar Ünal ve Cevat'ıda kapsamasına, 8.12.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy