(765 S. K. m. 342) (1412 S. K. m. 305) (647 S. K. m. 4)
Dava: Sahtekarlıktan sanık Ertaç hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine dair, (İnebolu Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 21.11.1986 tarihli ve 1985/133 esas, 1986/96 karar sayılı hükmün Dairemizin 24.11.1987 gün ve 7892/9885 sayılı ilamıyla onanması yolundaki kararına karşı C. Başsavcılığı'nın 22.1.1988 gün ve T.K. 1665 sayılı yazısıyla karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine, dosya 25.1.1988 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: C. Başsavcılığı'nın karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan incelemede:
24.4.1987 tarihinde yürürlüğe giren ve 647 sayılı Yasanın değiştirilen 4. maddesine göre, özgürlüğü bağlayıcı cezanın çevrildiği para cezasının esas olduğunu hükme bağlamıştır.
Ceza Yargılama Yasasının 305. maddesinin kesinleşmeye ilişkin bendi yargılamanın yürümesiyle ilgili olduğundan bir yargılama hukuku hükmüdür. Yargılama Yasasını ilgilendiren işlemler ise yapıldıkları anda yürürlükte bulunan yasaya göre kristalize olurlar ve lehe de olsa yeni yasa geriye uygulanamaz.
Aynı maddenin tekerrüre ilişkin son fıkrası ise, esasla ilgilidir ve buna ilişkin lehe değişiklikler elbette geriye uygulanır. Ancak maddeden de anlaşılacağı üzere, bu maddenin geri yürüyebilmesi için geçmişteki hükümlülüğün ilk bende göre kesin olması zorunludur.
İşte bu koşul olayda gerçekleşmemiştir. Zira tekerrüre esas olan hükümlülük kararına ait dönemdeki Yargılama Yasasına göre bu karar kesin değil, temyiz yolu açık bir karardır. O nedenle de tekerrüre esas olacaktır.
Sonuç: Belirtilen nedenlerle C. Başsavcılığı'nın karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 28.1.1988 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy