(466 S. K. m. 2)
Dava: Hırsızlık suçundan dolayı haksız yere tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Yasa gereğince kendisine tazminat verilmesi isteği ile davacı Kemal tarafından açılan dava üzerine yapılan inceleme sonunda; davacının tazminat isteğinin reddine dair, Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.1989 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan onama isteyen 21.2.1990 tarihli tebliğname ile 26.2.1990 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacının, 8.3.1988 tarihinde beraatine ve tahliyesine karar verildiği halde, gıyabi tevkif müzekkeresinin iki ayrı mahkemece vicahiye çevrilerek iki ayrı tevkif müzekkeresi çıkartılmış olması nedeniyle salıverilme işleminin 10.10.1988 tarihinde mümkün olabildiği, beraat kararının davacıya 24.3.1988'de tebliğ edildiği ve bu kararın 1.4.1988 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakta ise de, tahliyesine rağmen yapılan yanlışlıkla sanığın fazladan tutuklu kaldığı günler için tazminat talep etmiş olması ve tahliye tarihi ile tazminat davasının açıldığı tarih arasında kanunun öngördüğü üç aylık sürenin dolmamış bulunması karşısında davanın kabul edilerek sonuca bağlanması gerekirken reddine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy