(765 S. K. m. 345)
Dava: Sahtekarlıktan sanık A.K. hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetine dair Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 22.1.1990 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından onama isteyen 17.10.1990 tarihli tebliğ name ile 30.10.1990 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Karar başlığında sanığın adının kaydına uygun olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sonuç: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık A.K. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğ name gibi ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi.
ŞİŞLİ 1.
ASLİYE CEZA MAHKEMESİ
E.1989/731
K.1990/33
T.22.1.1990
Sahte evrak tanzim etmek suçundan sanıklar A.K. ve N.K. hakkında Şişli C. Savcılığının 11.8.1989 tarihli ve 1989/7111 esas sayılı iddianamesi ile mahkememize açılan kamu davasının yapılan açık yargılaması sonunda gereği düşünüldü:
Şişli C. Savcılığı yukarıda tarih ve sayısı yazılı iddianamesiyle sanıkların evinde kiracı bulunan müştekinin her ay kira ödedikçe sanıklardan kira kontratosuna imza aldığı, son olarak 1989 Mayıs ayında müştekinin bir yakını tarafından kirayı alıp eskisi gibi imzalaması için kendilerine verilen kontratoyu sanıkların imha ettiklerinden bahisle sanıklar haklarında kamu davası açarak TCK' nun 345. maddesi uyarınca tecziyeleri istenmiştir.
Sanıklar müsnet suçu kabul etmemişlerdir.
Müşteki ifadesinde olay tarihinde kira parasını kontrato ile birlikte kendisi hasta olduğu için şahitlerden S.Ö. ile birlikte sanıklara gönderdiğini sanıkların kontratoyu ve kira parasını alıp bilahare kontratoyu imzalar göndeririz diyerek kontratoyu alıkoyduklarını ve kira ödemediğinden bahisle hakkında tahliye davası açtıklarını beyan etmiştir.
Dinlenen şahit S.Ö. ve şahit N.Ö. yeminli ifadelerinde olay tarihinde müştekinin hasta olması nedeni ile kirayı kontrato ile birlikte sanıkların evine şahit S. ile birlikte gönderdiğini şahit S.Ö. sanıkların evine gittiğinde kontratoyu sanıklardan A.A. (K.) kira parası ile birlikte verdiğini, ancak sanık A.K. o sırada kontratoyu imzalamayıp diğer sanık N.K. geldiğinde birlikte imzalayarak müştekiye göndereceğini beyan ettiğini tekrar kontratoyu almaya gittiğinde kontratoyu vermediklerini beyan etmişlerdir.
Toplanan deliller tüm dosya münderecatından müştekinin her iki sanığın kiracısı olduğu kirayı ödediğinde kirayı ödediğine dair kira kontratosunun arkasına sanıklardan imza aldığı olay tarihinde hastalandığı için kira parasını kontrato ile birlikte komşusu şahit S.Ö. ile sanıklara gönderdiği S.Ö. kira parası ile kontratoyu sanıklardan A.K.'a vererek kontratoyu imzaladıktan sonra geri vermesini istediği ancak bu sanığın diğer sanık N.'nın evde olmadığından bahisle bilahare kontratoyu imzalayıp vereceklerini söyleyerek şahit S.Ö.'ı gönderdiğini, şahit S.Ö.'ın bilahare kontratoyu almak için sanıkların evine gittiği, buna rağmen sanıkların kontratoyu vermedikleri böylece kontratoyu sanık A.K.'ın yok ettiği, özel belge olan ve kira aylığının ödendiğini göstermesi yönünden imza için sanık A.'ye bırakılan kontratonun imha edilmesi ile müştekinin hakkının kaybolduğu, sanık A.'nin kontratoyu imha etmesinin müşteki aleyhine açacağı tahliye davasında müştekinin aylık kiraları ödediğini gösterecek delili ortadan kaldırmayı amaçladığı böylece müsnet suçu işlediği ancak diğer sanık N.K.'in müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirecek delil elde edilemediği anlaşılmış, böylece sanık N.'nın beraatına ve sanık A.'nin mahkumiyetine karar verilmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1 - Sanık N. (A.) K.'ın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirecek yeterli delil elde edilemediğinden sanık N.'nın müsnet suçtan BERAATİNE,
2 - Sanık A. (A.) K.'ın suçu sübuta erdiğinden eylemine uyan TCK'nun 348. maddesi delaleti ile aynı yasanın 345. maddesi uyarınca takdiren 1 sene hapis cezası ile tecziyesine, sanığın sosyal durumu nedeni ile kendisine verilen hapis cezasının beher günlüğü 647 Sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca takdiren 5000'er liradan paraya çevrilerek sanığın hapis cezasına karşılık 1.825.000 lira ağır para cezası ile tecziyesine, olayın oluş şekli sanığın duruşmada müşahede edilen suç işleme temayüllerine göre cezasının ertelenmesi ilerde cürüm işlemekten çekinmesine sebep olacağı hakkında mahkememize kanaat etmediğinden sanığa verilen cezasının teciline mahal olmadığına,
Müdahil kendisini vekille temsil ettirdiğinden müdahale dilekçesi tarihi itibariyle 100.000 TL. vekalet ücretinin sanık A.'den alınarak müdahile verilmesine,
Aşağıda müfredatı yazılı ve beraat eden sanığa ait masraf çıkartıldıktan sonra geriye kalan 3.300 lira mahkeme masrafının sanık A.'den tahsiline dair sanıkların vekillerinin yüzlerine karşı müdahil ve vekilinin yüzlerine karşı C. Savcısı A.Z.'nun huzuru ile talebe uygun ve temyiz yolu açık olmak üzere verilen karar alenen okunup usulen tefhim olundu. 22.1.1990 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy