(765 S. K m. 286, 350) (1412 S. K m. 154)
Dava: Hırsızlığa tam derecede teşebbüs ve sahtekarlıktan sanık İsmet hakkında yapılan duruşma sonunda, TCK.nun 492/7, 62, 522, 350/1-2, 71. maddeleri gereğince ve içtimaen bir sene yirmibir ay hapsine dair, (Beyoğlu Birinci Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 14.6.1990 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan bozma isteyen 21.11.1990 tarihli tebliğname ile 26.11.1990 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutunakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan elverişli delillere, gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:
1 - Sanığın müşteki Şemsettin'in parasını çaldığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden bu suçtan da hükümlülüğüne karar verilmesi,
2 - Sahtecilik suçuna konu hüviyet cüzdanında soğuk damganın bulunmadığının ilk bakışta görülmesi nedeni ile belgenin aldatma gücünün bulunmadığı gözetilerek sanığın hazırlık tahkikatında bu hüviyete uygun ifade verdiğinin anlaşılması karşısında eylemin yalan beyan suçunu oluşturacağı düşünülmeden yazılı madde ile uygulama yapılması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 06.12.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy