(765 S. K. m. 491/4, 492/1) (743 S. K. m. 902)
Dava: Hırsızlıktan sanık S.İ. ve T.F. haklarında yapılan duruşma sonunda;sanık S.İ.'nin mahkumiyetine diğer sanık T.F.'nin beraatine ve altınların müştekiye iadesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 9.4.1991 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan gereği düşünüldü:
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1 - Müştekiler A.Ö. ve N.A.'nın araçlarının garajlarda bulunmaları nedeniyle umumun tekafülü altındaki eşyalardan sayılmayacaklarının gözetilmemesi ve garajların bina veya müştemilatı olup olmadıkları tespit edilerek sonucuna göre TCY.nın 491/4 veya 492/1. maddelerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,
2 - Medeni Kanunun 902. maddesi hükmü gözetilmeden kuyumcu olan ve hakkında hırsızlık malı bilerek satın almaktan dava açılıp beraatine karar verilen sanık T.F.'den alınan eşdeğerdeki altınların müştekiye iadesine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 26.3.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy