(765 S. K. m. 491)
Dava: Hırsızlıktan sanık ve tutuklu E. A. hakkında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetine dair BORNOVA 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.9.1993 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen 14.12.1993 tarihli tebliğname ile 29.12.1993 gününde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Müşteki A.'ye yönelik eylemde, değerin tefhimle hükmün esasını teşkil eden kısa kararda doğru olarak pek hafif kabul edilmesine karşılık, gerekçeli kararda pek fahiş yazılması, TCK.nun 522. maddesinin uygulanması nedeniyle sonuca etkili görülmemiş, sanık hakkında aynı yasanın 81/1. maddesi uygulandığı halde gerekçeli kararda 81/2 yazılması daktilo hatası kabul edilmiş, yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, gerekçeye ve takdire göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) Müştekilere ait otomobillerin, imalat ve teknikleri itibariyle orjinal camlarının sağlam ve muhkem oldukları yolundaki Dairemiz uygulamaları da nazara alınarak, anılan oto camlarının sağlam maddelerle ve muhkem suretle imal edilip edilmediği bu hususta uzman olan bilirkişi aracılığı ile araştırılıp saptandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, taksi şöförü olan bilirkişinin yetersiz ve gerekçesiz raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması; Kabule göre;
2-) Suça konu otoların park edildiği otoparkın bekçi gözetimi altında bulunup bulunmadığı araştırılarak, bekçinin bulunduğunun tespiti halinde eylemin TCY.nın 491/ilk maddesine, bulunmadığının anlaşılması halinde A. D.'e karşı eylemin aynı yasanın 491/ilk ve A. E.'ya karşı eylemin ise 491/2. maddesinde yazılı suçları oluşturacağı gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CYUY.nın 326. maddesinin gözetilmesine, 27.1.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy