(2709 S. K. m. 19) (466 S. K. m. 1)
Dava: Yalan beyanda bulunmak suçundan dolayı haksız yere tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Yasa gereğince kendisine tazminat verilmesi isteğiyle davacı Ramazan tarafından açılan dava üzerine yapılan inceleme sonunda, 466 sayılı Yasanın 4/2. maddesi gereğince tazminat talebinin reddine dair, Diyarbakır Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.1994 tarihli hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan onama isteyen 28.6.1995 tarihli tebliğname ile 3.7.1995 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Anayasanın 19. maddesi uyarınca, kısa sürede kamu davasını sonuçlandıramamış olan Devletin, zamanaşımına uğrayan dava nedeniyle sanığın beraat etme olanağını ortadan kaldırmış olması karşısında; 466 sayılı Yasanın 1/6. maddesi gereğince tazminat vermesi gerektiği gibi, ayrıca, aynı Yasanın 1/7. maddesine göre, zamanaşımı nedeniyle kamu davası ortadan kaldırılırken yapılan suç nitelemesinde öngörülen yasa maddesindeki azami ceza miktarından fazla tutuklu kalan davacının, tazminata hak kazanacağı da gözetilmeden ve yerinde olmayan gerekçe ile tazminat istemin reddine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddi ile hükmün BOZULMASINA, 02.11.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy