(765 S. K. m. 503, 81, 522, 29)
Dava: Dolandırıcılıktan sanık D. G. ve C. Ş. haklarında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetlerine dair İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 3.2.1995 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık D. G. tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 8.3.1996 tarihli tebliğname ile 18.3.1996 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak:
1- TCY.'nin 503/1 maddesinde yazılı "misli" kelimesi sağlanan haksız menfaatin kendisini ifade ettiği halde, yanlış anlam verilerek sanığa fazla miktarda ağır para cezası tayini,
2- TCY.'nin 81 maddesinin aynı yasanın 522. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCY'nın 29. maddesindeki sıralamaya aykırı davranılması.
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık D. G.'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, (1) nolu bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık C. Ş.'na da teşmiline, 28.03.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy