(765 S. K. m. 80, 503, 504)
Dava: Dolandırıcılıktan sanık A. hakkında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetine dair (Bursa Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 20.3.1998 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 8.4.1999 tarihli tebliğname ile 16.4.1999 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Özel hukuk tüzelkişisi olan C. Bank tarafından düzenletilen kredi kartlarının adlarına düzenlenen kişilere teslim edilmeden, dağıtımını üstlenen şirket elemanı sanık tarafından ele geçirilip kullanıldığı, bu durumda eylemin doğrudan bankaya yönelik ve TCY.nın 503/1. maddesine uygun nitelikte bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde 504/3. maddesiyle hüküm kurulması,
Kabule göre de;
TCK.nun 504/3. maddesinde öngörülen ağır para cezasının nisbi nitelikte olması nedeniyle TCK.nun 80. maddesi uyarınca arttırma tabi tutulamayacağının düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık A. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi (BOZULMASINA), 26.4.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy