(765 S. K. m. 71, 80, 342, 350, 504, 522)
Dava: Hırsızlık, dolandırıcılık ve sahtecilikten sanık E. ve arkadaşlarının yapılan yargılanmaları sonunda kısmen beraat ve kısmen mahkûmiyetlerine dair (Ankara Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 21.3.2000 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil vekili ile o yer C. Savcısı ve bir kısım sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş, sanıklar A., E. ve R. vekilleri duruşma dahi talep etmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan onama isteyen 13.7.2000 tarihli tebliğname ile 24.7.2000 gününde daireye gönderilmekle tayin edilen günde sanık A. ile müdafiinin usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından bu sanık hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda dosya okunarak gereği görülüp düşünüldü:
Karar: Sanık A. hakkında verilmiş olan ayırma kararının temyiz yeteneği bulunmadığından, katılan Hazine vekilinin anılan sanığa yönelen temyiz başvurusunun CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle sanıklar S. ve H. haklarındaki usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan beraat hükmünün tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanıklar E. A. ve R. haklarında kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarına gelince;
Diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1- A.... A.Ş.'nin kurumlar geçici vergisinden artan 3.648.673.000 lira alacağını elde etmek için 27.8.1999 günü yapılan sahtecilikle doğrulanan Maliye hazinesine ait 38.873.646.000 liraya yönelik olarak 1.9.1999 günü gerçekleştirilen sahteciliğin birbirinden bağımsız iki ayrı suç oluşturduğu, kullanılan sahte belgelerin sayısı ile nitelikleri gözetilerek sanıkların TCK'nın (342/2, 80), (342/1, 80) ve 71. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken tümünün zincirleme tek suç kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- 27.8.1999 günü A..... A.Ş.'ye ait 3.648.673.000 liranın banka aracı kılınmak suretiyle dolandırılmasının TCK'nın 504/3, 522. maddelerine ve 1.9.1999 günü yine banka aracı kılınarak Maliye Hazinesi'ne ait 38.873.634.000 liranın dolandırılmasının da aynı yasanın 504/3-7-son maddesine uygun ayrı suç olduğu 71. madde gözetilerek anılan maddelerle uygulama yapılması yerine tümünün 80. madde kapsamında değerlendirilmesi ve kabule göre de fazla ağır para cezasına hükmolunması,
3- Sanık A.'nın kullandığı sahte nüfus cüzdanı elde edilip incelenmemiş ve kandırıcılık yeteneği bulunup bulunmadığı belirlenmemiş olması karşısında; beraati yerine yazılı şekilde TCK'nın 350. maddesziyle hükümlendirilmesi,
4- Katılan Maliye Hazinesi uğradığı tüm zararının faiziyle birlikte ödettirilmesini istemiş olmasına göre iade dışında kalan şahsi hak istemi konusunda herhangi bir karar verilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, katılan Hazine vekili, Cumhuriyet Savcısı, sanıklar E., A., A. ve R. ile savunmalarının temyiz dilekçelerinde, sanık E. savunmanı Av. S. ile sanık R. savunmanı Av. Y.'nin duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve saunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak (BOZULMASINA), 27.9.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy