(2978 S. K. m. 1) (193 S. K. m. 63) (765 S. K. m. 345)
Dava: Sahtecilikten sanık H. hakkında yapılan duruşma sonunda: mahkemenin görevsizliğine dair Manisa Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 9.12.1999 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından ret isteyen 8.6.2001 tarihli tebliğname ile 28.6.2001 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 9.12.1931 günlü 12/48 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.2.1956 günlü 28/26, 14.5.1984 günlü 84/165 sayılı kararlarında açıklanıp yinelendiği üzere; genel yargıya bağlı adalet mahkemeleri dışında başka bir merciye gönderilmesine ilişkin hükümlerin temyiz yeteneği bulunduğundan tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
Suça konu belgelerin 2978 sayılı Vergi İadesi Hakkındaki Kanun hükümlerine değil anılan Yasanın 3946 sayılı Yasayla değişik 1. maddesindeki yetkiyi kullanan Bakanlar Kurulunun 1.4.1994 gün ve 94/5372 sayılı kararıyla 193 sayılı Gelir Vergisi Yasasının 63. maddesinde düzenlenen özel vergi indirimi kapsamında bulunduğu ve eylemin TCK'nun 345. maddesine uyan suçu oluşturacağı, bu nedenle duruşmaya devamla davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, müdahil Hazine vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 11.9.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy