(765 S. K. m. 2, 55, 95, 502) (647 S. K. m. 4) (4616 S. K. m. 1)
Dava: Hırsızlıktan sanık Hüseyin ... hakkında yapılan duruşma sonunda, mahkumiyetine dair Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.4.2000 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi üst Bolvadin C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 7.11.2001 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak:
1- 15.8.1999 tarihinde tanıklar huzurunda düzenlenen yer gösterme tutanağında sanığın balkona tırmanarak çıktığını, içeri girip girmediğini bilemeyip müşteki Ümmü ... ile boğuştuğunu ise hatırladığını, kadının bağırması üzerine müşteki Kadir...ın kalkıp kendini darp ettiğini belirten anlatımı yakınan Kadir ... ve eşi Ümmü ...ın hazırlık anlatımları ile örtüştüğü halde kastının hırsızlık olmadığını açıklamak gayreti ile sonradan değişerek gelişen savunmaları hazırlık aşamasında tanıklarca doğrulanmadığı halde, savunmadaki bu yeni hale paralel olarak tanık Özgür ...nin mahkemede, tanık Neriman ...in ise keşif yapıldığı sıradaki açıklamaları dikkate alındığında, iddia, savunma, tanık beyanları ve kendi içindeki aykırılıklar giderilip, birini diğerine üstün kılan nedenler karar yerinde açıklanıp, tartışılarak red olunup sonucuna göre suçun hukuki niteliğinin belirlenmesi gerektiği dikkate alınmadan eksik soruşturma sonucu, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi, kabule göre de; suçun işlendiği saatin TCK. nun 502. maddesinde gösterilen gece sayılan zaman diliminde kalıp kalmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanmadan duruşmaya devamla anılan şekilde hüküm kurulması,
2- TCK. nun 55/3. maddesiyle uygulamada, yasada öngörülenden çok indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması,
3- 647 Sayılı Yasanın 4. maddesiyle uygulamada, 4421 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğin dikkate alınmaması suretiyle eksik ağır para cezası belirlenmesi,
4- Sanık hakkında Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 16.3.1998 gün 142-21 esas karar sayılı erteli cezasının TCK. nun 95/2. maddesiyle aynen yerine getirilmesi öngörülmüş ise de; TCK. nun 2/2. maddesine göre hükümden sonra yürürlüğe giren 4616 Sayılı Yasanın 1/2. maddesinin uygulanması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, üst C.Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.12.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy