(765 S. K. m. 522)
Dava: Hırsızlıktan sanık Şenol hakkında yapılan duruşma sonunda; Mahkumiyetine dair Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.6.2000 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık tarafından istenilmiş olup sanığın yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmadığından bahisle temyiz isteminin reddine ilişkin aynı mahkemeden verilen 18.10.2000 tarihli kararın dahi temyizen tetkiki sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 12.1.2001 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanığın tebliğ tarihinde ceza evinde bulunduğunun ve tebliğin usulsüz yapıldığının anlaşılması karşısında, 2000/573 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Eylemin otonun mülkiyetine yönelik olduğunu gösterir delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, TCK.nun 522. maddesinin pek fahiş değere ilişkin hükmün tatbiki,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Şenol Demirhan'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy