(765 S. K. m. 79, 345, 503, 522)
Dava: Sahtecilik suçundan sanık Zafer ve Ahmet haklarında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetlerine ilişkin MANİSA Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 3.12.2001 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık Zafer tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen tarihli 17.10.2002 tebliğname ile 4.11.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklardan Zafer'in kendini Bekir, sanık Ahmet'in de Mehmet olarak tanıtıp aldıkları mobilya karşılığında ele geçmediği için TTK.daki zorunlu yasal ögeleri taşıyıp taşımadığı belirlenemeyen ve bu nedenle özel evrak niteliğinde kabul edilen bonoyu sahte isimlerle borçlu ve kefil olarak imzalayıp mağaza sahibine verdikleri, ancak mağaza sahibinin sanıkları araştırıp gerçek kimliklerini öğrendiğinde satın alınan mobilya takımını teslim etmediğinin anlaşılması karşısında; eylemin TCK.nun 79.maddesi aracılığıyla aynı yasanın 503/1, 61, 522.maddelerindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Zafer'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, sanığın ceza süre ve türü bakımından kazanılmış hakkının CMUK.nun 326.maddesi uyarınca saklı tutulmasına, bozmanın CMUK'nun 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanık Ahmet'e de yansıtılmasına 20.11.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy