(765 S. K. m. 30, 55, 491, 493, 522, 523) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Tevfik ve İsmail haklarında yapılan duruşma sonunda: sanık İsmail'in beraatine sanık Tevfik'in TCK'nun 491/1, 522, 55/3, 647 Sayılı Kanunun 4. 6. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin SİMAV Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.11.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Üst Uşak C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından kısmen ret ve kısmen bozma isteyen 1.11.2002 tarihli tebliğname ile 10.12.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanık lehine usul kaidelerine muhalefet C.Savcısına temyiz hakkı vermeyeceğinden Üst C.Savcısının sanık İsmail'e yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık Tevfik'e yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın yakalandıktan sonra düzenlenen 5.6.2001 tarihli yer gösterme tutanağında "teslim ettiği evinin anahtarı PTT Kurumunun depo kapısını açtığını söylemesi" ve dosya içeriğinden de hırsızlığın kilitli olan depo kapısına taklit anahtar uydurularak gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; TCK.nun 493/2.maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kamu davası açılmadan önce bilgisayarın ve bilgisayarla takas edilen aracın sahiplerine iade edilmiş olması karşısında TCK.nun 523.maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışılmaması,
3-Kabule göre de;
4806 Sayılı Kanun ile TCK.nun 30.maddesinde yapılan değişiklik gereğince para cezalarında bin liranın artıklarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.4.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy