(765 S. K. m. 494, 522) (647 S. K. m. 4) (5237 S. K. m. 144, 147, 145)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Ömer hakkında yapılan duruşma sonunda: TCK'nun 494/1, 522, 647 Sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 84.910.400 TL. ağır para cezası ile mahkumiyetine ilişkin ERZİNCAN Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.1.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 30.12.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın suç tarihinden önce özgürlüğü bağlayıcı cezadan paraya çevrilmiş mahkumiyeti bulunduğundan, hükmedilen 20 gün hapis cezasının paraya çevrilmesinde 647 Sayılı Yasanın 4. maddesinin 2.fıkrası uyarınca yasal zorunluluk bulunmayıp, aynı maddenin 1.fıkrasında sayılı koşullar değerlendirilerek tatbik edilip edilmemesi Hakimin takdirinde olduğu gözetilmeden, "yasal zorunluluk" gerekçesine dayanılarak yazılı şekilde uygulama yapılması,
Kabule göre de,
2-Hükümden sonra 4806 Sayılı Yasa ile değiştirilen TCK'nun 30. maddesi gereğince para cezalarında bin liranın artıklarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy