(765 S. K. m. 2, 55, 59, 81, 491, 522, 523) (2253 S. K. m. 12) (647 S. K. m, 4, 6)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Mehmet ve arkadaşları hakkında yapılan duruşma sonunda: TCK'nun 491/2-son, 522, 523, 55/3, 59, 2253 Sayılı Kanunun 12/2, 647 Sayılı Yasanın 4, 6. maddeleri gereğince Mahkumiyetlerine ilişkin Çınar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.3.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar Osman, Mehmet Nur, Şeyhmus savunmanı ile sanık Mehmet ve Üst Diyarbakır C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 8.5.2002 tarihli tebliğname ve 2.11.2002 tarihli kenar yazı ile 30.12.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Av.Cemal'in sanıklar Osman, Mehmet Nur ve Şeyhmus savunmanı sıfatıyla ve anılan sanıklara ilişkin hükümleri temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yenileri ile değiştirilerek idarece olay yerinde bırakılan suça konu telefon kablolarının, kamu güvencesine terkedilmiş sayılamayacağı gözetilmeden, TCK'nun 491/ilk maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanıklar Şeyhmus ve Mehmet hakkında TCK.nun 81/2.maddesi ile uygulama yapılmamış olmasına göre, aynı kanunun 522/1. maddesindeki indirimden yararlandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Suça konu kablolar yakılmak suretiyle bakır kısmı çıkarılarak iade edildiğinin anlaşılması karşısında; tam ve eksiksiz iadenin bulunmadığı gözetilmeyerek sanıklar hakkında TCK'nun 523.maddesinin uygulanması,
4-Sanıklar Şeyhmus ve Mehmet'in, aynen çektirilmesine karar verilen erteli cezalarının dayanağını oluşturan suçların niteliği, suç ve hüküm tarihine, TCK'nun 2/2. maddesine göre, 4616 Sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesinin zorunlu olduğunun düşünülmemesi,
5-Yargılama giderlerinin ne şekilde tahsil edileceğinin karar yerinde gösterilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Osman, Mehmet Nur ve Şeyhmus savunmanı ile sanık Mehmet ve Üst C.Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 4.5.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy