(765 S. K. m. 491, 523)
Dava: Hırsızlıktan sanık ve tutuklu Mehmet Ö. ve Murat Osman T. haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine dair K. 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 11.2.2002 tarihli tebliğname ile 4.3.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Otomobillerin orijinal camlarının sağlam ve muhkem olduğu yolundaki yerleşmiş uygulamalar karşısında tebliğnamedeki 1 nolu düşünce benimsenmemiş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak:
1- Sanıkların önceden anlaşarak verdikleri karar doğrultusunda ve doğrudan suça katıldıkları gözetilmeden yakınanlar Özlem S. ve Ahmet V. A.'ya karşı eylemlerde sanık Murat Osman T. hakkında, yakınanlar Nurettin H. ve Güvenç Ş.'e karşı eylemlerde de sanık Mehmet Ö. hakkında TCK'nun 64/1.maddesi yerine 65/3.maddesi ile uygulama yapılması,
2- İhbar üzerine ve verilen eşkale göre yakalanan sanıkların henüz yakınanların başvuruları olmadan suça konu teypleri sakladıkları yerleri ve hırsızlık yaptıkları otomobilleri göstermek suretiyle iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; haklarında TCK'nun 523/1.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Mehmet Ö. ve Murat O. T. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanıklar hakkında CMUK. nun 326/son maddesi hükmünün gözetilmesine, 25.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy