(765 S. K. m. 493) (1412 S. K. m. 268) (5237 S. K. m. 141, 142, 143)
Hırsızlık suçundan sanık M.G. hakkında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetine ilişkin B. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 7.5.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Üst A. C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın yakınanın kamyonunun sağ kapı kilidini emanete kayıtlı bıçağı anahtar gibi kullanmak suretiyle açarak oto teybini çalmak biçiminde gerçekleşen eyleminin TCK'nun 493/2. maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetiImemesi,
2- Suça konu oto teybinin yakınanın başvurusundan sonra kuşku üzerine yakalanan sanığın üst aramasında elde edilerek yakınana iade edildiği anlaşılmakla etkin pişmanlık koşulu oluşmadığı gözetilmeyerek sanık hakkında TCK' nun 523/1. maddesinin uygulanması,
3- Sanığın yaşı nedeniyle cezadan indirim yapılırken, uygulama maddesi gösterilmeyerek CMUK'nun 268.maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, Üst C. Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 9.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy