(765 S. K. m. 36, 342) (647 S. K. m. 5)
Dava: Sahtecilik suçundan sanık Onur Ünver ve Ergin Selçuk haklarında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetlerine ilişkin ANKARA 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.6.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar savunmanları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Belgelerde sahtecilik suçlarında maddi ögeye göre kandırıcılık yeteneğinin takdiri mahkemeye ait olup suça konu sürücü belgesinde aldatma yeteneği konusunda inceleme ve gözlemde bulunulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Her iki sanık savunmanının son oturumda lehe olan hükümlerin uygulanması istemi, para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin 647 Sayılı Yasanın 5.maddesini de kapsadığı halde, anılan maddenin uygulanması yönünde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
3-Kabule göre de;
a- Suça konu ehliyetin dosyada delil olarak saklanması yerine, yazılı şekilde "zoralım ve imhasına" karar verilmesi,
b- Suç tarihinin 11.4.2001 yerine, 11.1.2001 olarak belirtilmesi,
c- Hükümden sonra yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasa ile TCK'nun 30.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, para cezalarında bin liranın artıklarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Onur Ünver ve Ergin Selçuk savunmanlarının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy