(765 S. K. m. 59, 80, 142) (5237 S. K. m. 7, 43, 62, 204) (5252 S. K. m. 9)
Dava ve Karar: Sahtecilik suçundan sanık F. Ç., İ. A. ve M. A. T. haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.5.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık İsmet savunmanı ve sanık F.la duruşmalı olarak sanık M. A. savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından kısmen onama ve kısmen bozma isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşüldü:
Sanık M. A. T. savunmanının süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin Reddine,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar F. Ç. ve M. A. T. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
1- Sanık F. Ç.'in sürücü belgesi alabilmek için sanık M. A. T.la görüşüp işlemlerini bu sanığın aracılığıyla takip ettiği, sanık İ. A. ile hiç görüşmediği dosya içeriği ve sanıkların savunmalarından anlaşılması karşısında, sanık İsmet'in sürücü kursunun müdürü olarak sanık Fırat adına düzenlenmiş bir kısım belgeleri imzalamasının dışında yüklenen suçu işlemek kastıyla hareket ettiğine ilişkin, somut ve mahkumiyet için yeterli kanıt bulunmadığı, bu nedenle oluşan duraksamanın sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Sanık İ. A. savunmanının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesinin 13.6.2002 günlü yazısı içeriğine göre, sanığın suç tarihine yakın tarihte Bipolar Bozukluk nedeniyle psikiyatri servisinde yatarak tedavi gördüğünün anlaşılması karşısında, suç tarihinde şuurunun veya harekatının serbestisini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak biçimde akıl ve ruh hastalığının bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
Sanıkların eylemlerine uyan 765 Sayılı TCY. nın 342/1, 59/2 (F. için ayrıca 80. maddesi ) maddelerine göre, cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın aynı suça uyan 204/1, 62/1. (F. için ayrıca 43/1 inci maddesi) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 üncü maddeleri ışığında sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İ. A., M. A. T. ve savunmanlarıyla sanık F. Ç.'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy