(765 S. K. m. 492/2, 522, 523) (5237 S. K. m. 142/1-f, 168, 62/1, 50, 203/1)
DAVA VE Karar: Dosya ve Duruşma tutanağının içeriğine göre toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmamış; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nın yürürlükte ve uygulama şekli hakkında yasanın 9/3 maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu' nun 23.02.1938 günlü 1937/23 -1938/9 sayılı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında;somut olayla igili 765 sayılı TCY'nın 492/2, 522, 523, 59, 647 sayılı yasanın 4,5,6 maddeleriyle 5237 sayılı TCY'nın 142/1-f, 168, 62/1, 50; 203/1 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, verilen para cezasının ertelenmesi ve ertelemenin hukuki sonuçları da gözetildiğinde,Mahkemece 765 sayılı yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına bulunduğu anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Ancak hükümden sonra yürürlüğe giren 4806 sayılı yasa ile değişik 30. maddesi gereğince, 15.09.2005 gününde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy