(5395 S. K. m. 23) (5237 S. K. m. 7/2) (5252 S. K. m. 9/3)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık ... Hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.5.2005 tarihli hükmün Yargıtay ca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın 9/3 maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 23.2.1938 günlü 1937/23-1938/0 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY.nın 493/1/son, 61, 522, 55/3, 59, 647 sayılı yasanın 4. ve 5. maddeleriyle 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 35, 31/3, 62, 151/1, 31/3, 62. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucunda Mahkemece 765 sayılı yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına bulunduğu anlaşılmıştır.
Ancak;
1-Sanık hakkında hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Kabule göre de;
Hükmün tarihinden sonra yürürlüğe giren 4806 sayılı yasayla 765 sayılı TCK nun 30. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca para cezalarında bin liranın artıklarının hesaba katılmayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan , hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.9.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy