(765 S. K. m. 493/1-son) (5237 S. K. m. 7/2, 142/1-b) (5252 S. K. m. 9/3)
Dava: Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan duruşma sonucunda; mahkumiyetleri ilişkin KOCAELİ 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ... savunmanı ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen 12.09.2003 tarihli tebliğname ile 04.12.2003 tarihinde Daire'ye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3 maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.02.1938 günlü 1937/23 - 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararlı ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 80, 522/1,523/1,59.maddeleriyle 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 143,43, 168 62 , 116/4, 62. maddelerinin ayrı ayrı ve kurulan hükmün sanık yararına bulunduğu anlaşıldığından, hakkındaki usul ve kanunu uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanık ... in temyizine gelince;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1-son, 80, 523, 59, 81/2 maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b , 143, 43 , 168 , 62 , 168 , 62 , 116/4 ,62 , 58 maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların türü, alt ve üst sınırları bakımından , anılan Yasanın 7/2 , 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve değerin az olmadığı da gözetildiğinde, 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ... in temyiz itirazı bu akımdan yerinde görülmüş oluğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA 07.11.2005 tarihinde oybirliği ile kara verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy