(765 S. K. m. 491, 512, 522) (5237 S. K. m. 7, 142, 151, 165) (5252 S. K. m. 9)
Hırsızlık suçundan sanık M. Yakut hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin S. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 3.11.2002 tarihli tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanığın, H. Kılınç olarak tanıdığı ve gerçek kimliğini sonradan öğrendiği T. Kahraman'ın isteği üzerine çalıntı olduğunu bilmeden suca konu otomobile bindiğini aşamalarda savunması karşısında; T. Kahraman savunma doğrultusunda dinlenip, hakkında kamu davası açılıp açılmadığı da araştırıldıktan sonra sonucuna göre suçun sübut ve niteliğinin belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,
2) Hırsızlık suçunun kanıtlanması durumunda sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 491/2, 522/1. maddelerine göre hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-e, 151/1; çalıntı malı bilerek kabul etmek suçu sübuta ererse 765 sayılı TCY'nın 512/1, 522/1 maddelerine göre 5237 sayılı TCY'nın 165/1 maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddeleri ışığında hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesi gereği,
Bozmayı gerektirmiş, sanık M. Yakut'un temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy