(5237 S. K. m. 204) (765 S. K. m. 350) (647 S. K. m. 6)
Sahtecilik suçundan sanık M. hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin A. 17. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.9.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından onama isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık M. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.2.1938 günlü 1937/23 - 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY.nın 350/1-3, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleriyle 5237 sayılı TCY.nın 204/1. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, ertelemenin hukuksal sonuçları da gözetilerek Mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına bulunduğu anlaşıldığından, hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 21.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy