(5237 S. K. m. 7, 62, 64, 142, 143) (765 S. K. m. 58, 59, 493) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık M. A., H. Y., O. B. ve H. Y. T. haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.5.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından kısmen onama ve kısmen bozma isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar M. A., H. Y. ve O. B. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık H. Y. T.'ın yüklenen suçu işlediğine ilişkin kolluktaki soyut kabullenmesine karşın, yargılama sırasında suça katılmadığını savunması ve bu savunmasının diğer sanıklar tarafından doğrulanması ve başkaca da kanıt elde edilememiş olması karşısında, oluşan duraksamanın sanık lehine yorumlanarak beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,
2- 8.12.2004 günlü tebliğnamenin tebliğine ilişkin tebligat zarfında sanık H. Y.'nin öldüğünün yazılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 64/1. maddesinin uygulanma olanağının Mahkemesince araştırılması zorunluluğu,
3- Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1-son 59/2 (O
için ayrıca 81/1. maddesi) maddelerine göre cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/2-d, 143, 62/2 (O
. için ayrıca 58. maddesi) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M. A., H. Y., O. B. ve H. Y. T.'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy