(1412 S. K. m. 141) (5271 S. K. m. 150, 151)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık B. P., H. İ. K. ve M. E. haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin K. 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar savunmanları tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından kısmen onama ve kısmen bozma isteyen 21.11.2003 tarihli tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: I )- Sanık H. İ. K. hakkında kurulan hükme yönelik temyizi itirazlarının incelenmesinde;
15 yaşından küçük sanık hakkındaki 7.12.2000 günlü oturumun gizli yerine açık yapılması, ortaya çıkan sonuçları giderme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak;
1.3.1986 doğumlu olup, hükmün tefhim edildiği 24.12.2002 tarihli oturumda 18 yaşını bitirmediği anlaşılan sanık H. İ. K.'ın savunmanı bulundurulmaksızın karar verilmesi suretiyle, CMUK'nun 141. ( 5271 sayılı CMK'nun 150/2 ve 151/1. ) maddesine aykırı davranılması,
II )- Sanıklar B. P. ve M. E. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizi itirazlarının incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1 )- Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan sanık M. E. hakkındaki kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın, 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, aynı Yasanın 4/1. maddesindeki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2 )- Sanık B. P. hakkında 765 sayılı TCY'nın 55/3. maddesinin uygulanması sırasında 1 yıl 1 ay 10 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay 8 gün denilmek suretiyle eksik cezaya hükmolunması;
3 )- Sanık B. P.'in eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 492/1-son, 522/1 ve 55/3; sanık M. E. hakkında ise aynı Yasanın 492/1-son, 522/1 ve 2253 sayılı Yasanın 12/2. maddelerine göre cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan sanık B. P. hakkında 142/1-b, 143/1,31/3; 116/2-4,31/3 ve 151/1; sanık M. E. hakkında ise aynı Yasanın 142/1-b, 143/1,31/2; 116/2-4,31/2 ve 151/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında Sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı yasa hükümleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının sanık B. P. hakkında 23 ve 24, sanık M. E. hakkında ise aynı yasanın 24. maddeleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H. İ. K., B. P. ve M. E. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar H. İ. K. yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/ son maddesi uyarınca sanık B. P. hakkında hükmolunan ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 19.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy