(765 S. K. m. 81, 493, 522) (5237 S. K. m. 7, 31, 50, 62, 142, 151) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Seyit Polat ve Oğuzhan Özkan haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.3.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık Seyit ve savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından onama isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: I- Sanık Oğuzhan Özkan hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Aynı suçtan tekerrüre esas alınacak nitelikte yerine getirilmiş eski hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK.nun 81/2-3. maddesi ile uygulama yapılmaması ve aynı Yasanın 522. maddesinin pek hafif değere ilişkin hükmünden yararlandırılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık Oğuzhan Özkan'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.2.1938 günlü 1937/23 - 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522, 59/2.maddeleriyle 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 62/1, 151/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, Mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına bulunduğu anlaşıldığından, hakkındaki eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
II- Sanık Seyit Polat savunmanının temyiz itirazına gelince:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.2.1938 günlü 1937/23 - 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.5.1999 günlü 1 33/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY'nın 493/1, 522/1, 55/3, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleriyle 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b, 31/3, 62/1, 50, 151/1, 31/3, 62/1.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, para cezasının ertelenmiş olması ve ertelemenin hukuki sonuçları da gözetildiğinde, Mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğu anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesi uyarınca yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Seyit Polat savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy