(1412 S. K. m. 258, 317) (5320 S. K. m. 8) (7201 S. K. m. 35) (765 S. K. m. 36, 61, 64, 65, 492, 523) (5237 S. K. m. 7, 35, 54, 142, 143) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Cüneyt Baştan ve Haşim Rencberoğlu haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Bandırma Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.9.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanık Cüneyt Baştan'ın yokluğunda açıklanan hükmün yargılama aşamasında mahkemeye bildirdiği konutunda 7201 sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yöntemine uygun olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; yasal süre içerisinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanığın bu konudaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
Sanık Haşim Rençberoğlu hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın önceden almış oldukları karar uyarınca suça diğer sanıklarla birlikte doğrudan katıldığı gözetilmeden, 765 sayılı TCY'nın 64/1. maddesi yerine 65/3. maddesi ile uygulama yapılması,
2- İddianamede sanık hakkında 765 sayılı TCY'nın 523/1. maddesinin de uygulanması istenmiş olmasına rağmen 1412 sayılı CMUK. nun 258. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 492/1-son, 61, 81/2, 36. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 35/1-2, 54.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Haşim Rençberoğlu'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy