(1412 S. K. m. 268/4) (5271 S. K. m. 232/6) (765 S. K. m. 512) (5237 S. K. m. 165)
Dava: Hırsızlık malı bilerek satın almak suçundan sanık A. hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin K. 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 24.11.2003 tarihli tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık A. 'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.2.1938 günlü 1937/23 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY.nın 512/1, 522. maddeleriyle 5237 sayılı TCY.nın 165/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, 765 sayılı Yasa sanık yararına ise de;
1) Değer nedeniyle artırım yapılırken, Yasa maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMUK.nun 268/4. ( 5271 sayılı Yasanın 232/6 ) maddesine aykırı davranılması,
2) TCK.nun 512. maddesi uyarınca artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra, hükmolunan sonuç cezanın, hırsızlık suçundan asıl faile verilmesi gereken ilk ( temel ) cezanın 1/3 ünü geçemeyeceğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık A. 'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, 19.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy